Memo & Me 2 : เมื่อความกะทันหันพาไป

สวัสดีค่าาา

พบกับหงส์อีกครั้งนะคะ

ช่วงนี้ก็ใกล้จบมิดเทอมแล้ว แต่ระยะห่างวิชามันกว้างเหลือเกิน เหมือนผ่าน 1 วันไปแบบเรื่อยเปื่อยมากๆ ฮืออออออ
เหลือสอบอีกตัวนึง ก็ต้องเริ่มอ่านได้แล้วล่ะนะ 5555555
-----------------------------------------------------------------------------------------------------
จริงๆอยากจะเล่าเรื่องนีตั้งแต่ 2 วันก่อนละ แต่เหมือนว่าจะลืมไปซะสนิทเลย
แถมตอนอัพลงมือถือก็บรรทัดติดกันอีกเวลาเปิดในคอม
เห็นแล้วร้องไห้เลย TT^TT
เพราะส่วนตัวอยากอัพจากมือถือ มันสะดวกดีไง อิอิ

อ่ะ เข้าเรื่องเลยดีกว่า

ความกะทันหันนี้ เกิดเมื่อ 3 วันก่อน

ช่วงเช้า
วันนั้นสอบวิชาแปล รัสเซีย - ไทยเบื้องต้น
ก็เตรียมดิกอิ้ง - ไทย /รัสเซีย - อิ้งไป
ซึ่งในใจก็หวังอยู่แล้วล่ะ ว่าคงใช้มือถือจริงๆ (อาจารย์อนุญาตให้เอาสมาร์โฟนเข้าจ้าาา)


เป็นวิชาแรกที่เข้าเร็วมาก (ปกติเข้าหลังจากนั้น 5-10 นาที)

อาจารย์ : อย่าลืมระบุ Dictionary ที่ใช้ด้วยนะคะ จะเว็บ หนังสือ หรือแอพได้หมดค่ะ อาจารย์จะได้รู้ว่าเอาศัพท์มาจากไหนบ้าง
และถ้าใครใช้ Google Translate อาจารย์จะไม่ตรวจเลยนะคะ และสำหรับคนที่ส่งไลน์ให้เพื่อนดู แล้วอาจารย์เห้นสำนวนเหมือนกัน อาจารย์จะหักคนละ 5 คะแนน ซึ่งถือว่าเยอะนะคะ

นศในห้อง : (ฟ้าผ่ากลางใจสิคะ เปรี้ยงงงงงงง ปกติก็ใช้ GT ก็ถูกตามอาจารย์เป๊ะ โอ้ยยยยยยยยยยยยยย)
ณ จุดนั้นคือพยายามไม่เข้า GT เลยคะ หลีกได้หลีก แล้ว และสุดท้ายก็ไม่ทัน
โอ้ คุณขาาาา มีเพิ่มมา 1 Paragraph + ภาษาที่ 3 ที่ดิกไทยมีจำนวนหยิบมือในประเทศ ทันก็บ้าละข่าาา แถม ตอนสอบรีบจัด เขียน app .ให้อาจารย์ไม่ทันอีก โอ้ยยยยยยย ชีวิต

+++++++++++++++++++++++++++++++++++++

ตัดมาช่วงบ่าย วันนี้มีงานฉาย Conan the movie 20 + Meet & Greet ตอนบ่าย 2

ตอนแรกว่าจะไม่ไป จริงอยู่ว่าชอบอ่านชอบดูตั้งแต่เด็ก (ตอนเท่าโคนัน) จนตอนนี้จะแก่กว่า 3 เท่าละ 55555555555

ใจตอนแรกคือ หวังไปเดินสยามดิส ไป loft ชิวชิว

แล้วที่นี้ เพื่อนคนนึงในกลุ่ม (สรรพนามแทน > เจ้) เกิดอยากไป animate ที่อยู MBK

แล้วงานโคนันก็จัดหน้า animate คุณขาาาาาา ตอนนั้นคือ เออ!! ไป (ตัดสินใจแบบพาขึ้นสุด)

แล้วที่พาขึ้นกว่าคือ เข้าไปดู Live งานใน FB เลื่อนไปเลื่อนมา เฮ้ย มีให้ดูรอบสื่อ แถมยังเหลือที่!!!!!
(ตอนแรกนึกว่ารอบสื่อคือพวกเพจต่างๆ หรือสื่อมวลชนบลาๆเข้าไปดู ไม่ได้หวังไง พอรู้ว่า เปิดให้ ปชชตาดำๆเข้าดู แต่เสียเงินเยอะหน่อย + เสื้อ + แฟ้ม )

ไม่รอช้า แชทอินบ๊อกซ์ไปจอง ซึ่งเหลือ 5 แถวหน้า แต่ถือคติวา่ ความเตี้ยของชั้ลทำให้ชั้ลนั่งดูตรงงไหนก็ไม่ปวดตา (มโนสุด)

และก็ได้จริงๆ (หวีดในใจรัว)

+++++++


หลังจากนั้นก็นัดกับ เจ้ และก็นั่งรถไป MBK ตอนนั้นก็เริ่มใกล้เสร็จงาน Meeting แล้วล่ะ
ก็เลยไม่อะไร + คิดว่าแก่เกิ้นไปละ (ตอนที่วิงไปเล่นเกมคือ ม.1 ใสใสเลยอ่ะ)
เลยไป animate แทน ก็เข้าไปลำไยนู่นนั่นนี่ เข้าไปโซนโคนันก็หยิบแผ่นรองเขียนมา (ชอบสะสมแผ่นรองเขียนงิ)

เดินซักพักใหญ่ เจ้ก็ทักขึ้นว่า เห็นป้าย ซื้อของโคนันครบ 300 บาท จับฉลากฟรี !!

ได้ยินดังนั้นก็วิ่งกลับไปหยิบของเพิ่มสิคะ แต่ด้วยเบี้ยน้อยหอยน้อย ยืนลังเลนานมาก จนในที่สุด หยิบสมุดโน๊ตมาอีก 1 เล่ม




ความพีคอีกอันอยู่ตรงนี้แหละ ตอนจ่ายตังค์จะไปสมัครสมาชิก animate ซึ่งโต๊ะสมัครกับเคาท์เตอร์จ่ายอยู่คนละจุด

เจ้ : เอางี้มั้ยล่ะเดี๋ยวเจ้จ่ายรวมเลย แล้ว หห ก็ไปสมัครสมาชิก
หห : ได้ๆ งั้นเค้าฝากเจ้จ่ายเลยนะ (หยิบเงิน 400) และก็ฝากจับฉลากไปเลยนะ (แล้วเดินไปสมัครสมาชิก)

ขณะที่รอ
เจ้ : (ถือถุงบอกจ่ายเสร็จแล้ว)
หห : (ทำมือเหมือนให้จับฉลาก)-*/
เจ้ : (ยกถุงให้ดูอีกครั้ง)
หห : (กูงง)
และก็หันไปทำเรื่องสมัครสมาชิกจนได้บัตร
และเจ้ก็เดินมา + เดินเม้าท์ออกจากร้านด้วยกัน
เจ้ : จ่ายเสร็จละนะ
หห :แล้วจับฉลากรึยังอ่า
เจ้ : แล้วๆ อยู่ในถุงนี่ล่ ได้แผ่นอะไรศักอย่างนี่ล่ะ
หห : (เปิดถุงแล้วมองหา แทบกรี้๊ดดดดดดดด) เจ๊! นีมันแผ่นโคนันเดอะมูฟวี่ 17 เลยนะ!!
เจ้ : เอ้อ เจ้จับได้อันนั้นล่ะ
หห : วี้ดดดดดดดดดด นี่ตอนแรกนึกว่าจะได้พวงกุญแจหรือสติ้กเกอร์นะเนี่ยยยยย (วี้ดว้ายอยู่นานมาก)

หลังจากวี้ดว้ายก็เม้าท์มอยอีกซักพักจน 5 โมง และก็แยกย้ายกันไป
และหลังจากนั้นก็ได้ดูโคนันเดอะมูฟวี่ 20 สมใจ อิอิ
ซึ่งความรู้สึกมีหลายแบบทั้งแบบเด็กๆ และแบบที่เริ่มโตขึ้น แต่ก็ถือว่าดีใจนะที่ตัดสินใจไปดู

และนี่ก็คือไอเทมที่ได้มาวันนั้น โอ้ยยยยยย ยกให้เป็น CONAN DAY เลย 55555+

IMG_2184.jpg


IMG_2183.jpg


เม้าท์เยอะมากเอนทรี่นี้ 55555555
ไว้เจอกันใหม่เอนทรี่หน้านะค้าาาา

ป.ล.ขอบคุณและขอโทษเจ้ด้วยที่พาลำไยสุดติ่งแบบ แวะทุกจุด คราวหน้าจะคุมความลำไยตัวเองให้ดีกว่านี้ละ ^ ^'

Topic : Memo & Me
Genre : Diary

Memo & Me 1 : เมื่อฉันไปดูละคนถาปัด (ภาค ขอรีวิวได้มั้ยจ้ะ)

สวัสดีค่าาา
หงส์เองนะคะ ช่วงนี้หลายครเริ่มสอบมิดเทอมแล้ว ก็ขอให้ผ่านไปได้ด้วยดีนะคะ :) 

*****************

เมื่อวันอาทิตย์ ได้ไปดูละครถาปัตย์ของมธมา ซึ่งเป็นรอบที่ 9 จาก 10 รอบ ถถถถถถถ
สารภาพว่า เริ่มมาดูตั้งแต่เรื่องที่แล้วที่เล่นเกี่ยวกับมาเฟียเซี่ยงไฮ้แล้ว ตอนนั้นสนุกมากกๆๆๆๆๆๆๆๆ 
เรื่องนี้ก็รอมาร่วมปีจนในที่สุดก็ได้แสดงซักที 

ชื่อเรื่อง "อิไอ ใครฆ่าอาจารย์" 

เรื่องย่อ : อิไอ ซามูไรหนีทัพจาก WWII ได้กลับมาที่หมู่บ้านเพื่อมาพบอาจารย์มุซาซุชิ อาจารย์เพลงดาบของเขาเพื่อที่จะฝึกตนให้กล้าหาญกว่านี้ แต่เขากลับพบว่า อาจารย์ของเขาได้ตายลงซะแล้ว เขาตายเพระอะไร? ใครเป็นคนฆ่า? ทำไปทำไม? 
Location ในเรื่อง : หมู่บ้านฮานามาชิ (ถ้าจำไม่ผิดนะคะ) มีบ้านหัวหน้าหมู่บ้าน ร้านน้ำชา และก็บ้านอาจารย์


ตัวละคร 

อิไอ : ซามูไรหนุ่มผู้หนีจากสงคราม เขาเป็นผู้ที่มาพบศพอาจารย์เป็นคนแรก จึงออกตามหาเบาะแสเพื่อสาวไปถึงตัวฆาตกร เพื่อจะได้แก้แค้นให้อาจารย์ของเขา

มุซาซุชิ : อาจารย์เพลงดาบของอิไอ เป็นผู้รู้วิชาแขนงต่างๆ มากมาย ถือว่าเป็นบุคคลสำคัญคนหนึ่งของหมู่บ้าน อาศัยอยู่กับภรรยาที่บ้านตรงตีนเขา ภายหลังภรรยาป่วยตายจึงอยู่คนเดียว แต่ไม่นานเขาก็ถูกฆ่าตาย 

นากามูระ คาระ : เกอิชาประจำร้านน้ำชานากามูระ เป็นลูกสาวคนโตของเจ้าของโรงน้ำชา รู้เรื่องสมุนไพรดี เคยเป็นเพื่อนเล่นกับอิไอตั้งแต่เด็กๆ 

มาซาโตะ (ขอโทษจริงๆ จำนามสกุลไม่ได้ แหะๆ) : หัวหน้าหมู่บ้าน (หรือผู้ใหญ่บ้านนั่นล่ะค่ะ) คอยรักษาความสงบสุขให้แก่หมู่บ้าน ออกจะเงียบขรึม และทื่อๆ 

ซาโตมิ : ผู้ช่วยหัวหน้าหมู่บ้าน หลงรักมาซาโตะอยู่ แต่เจ้าตัวดูจะไม่รู้เรื่อง มักเป็นไม้เบื่อไม้เมากับ ฮารุ ที่พยายามมาสานสัมพันธ์กับมาซาโตะเสมอ

นากามูระ ฮารุ : ลูกสาวคนรองแห่งร้านโรงน้ำชา เป็นสาวเปิ่นที่มีความมั่นใจสูง ใฝ่ฝันที่จะได้เป็นเกอิชาชองร้าน ตกหลุมรักหัวหน้าหมู่บ้านจึงได้แวะเวียนนำขนมไปให้เสมอ 

นากามูระ เคนตะ : เจ้าของโรงน้ำชาประจำหมู่บ้านที่ใกล้เจ๊งเต็มที อาศัยอยู่กับลูก 2 คน และพี่สาว 1 คน เดิมมีภรรยาอีก 1 คนแต่หลังจากที่โรงน้ำชาถูกปล้นและภรรยาถูกจับตัวไป เขาก็เริ่มสติไม่สมประกอบ (เป็นบางครั้งนะ)

ซาโตฮาระ มิกิ : พี่สาว (คาดว่าเป็นลูกพี่ลูกน้องกับเคนตะ) ผู้คอยดูแลทุกคนในโรงน้ำชา แม้จะดุไปบ้างกับเด็กในร้าน แต่ก็ใจดีกับหลานๆอย่างฮารุ กับคาระ เสมอ 

อายากะ ซากุระ : สาวสวยประจำเมือง เป็นที่หมายปองของหนุ่มๆหลายคน สุดท้ายก็แต่ฃงานกับเคนตะ และมีลูกด้วยกัน 2 คน ภายหลังโรงน้ำชาโดนปล้น ซากุระถูกพวกโจรจับตัวไป และไม่มีใครพบเห็นหล่อนอีก 

อินุ & เนโกะ : 2 เหยี่ยวข่าวประจำหมู่บ้าน ไม่มีเรื่องใดจะรอดหูรอดตาพวกเขาไปได้ และถ้าอยากได้ข้อมูลก็ต้องมีของแลกเปลี่ยนข้อมูลเช่นกัน 

ยามประจำหมู่บ้าน : ชายหนุ่มเงียบขรึม คอยเป็นหูเป็นตาให้คนในหมู่บ้าน มักจะยืนอยู่ตรงหน้าหมู่บ้านทุกวัน 


อ่ะ เพื่อไม่ให้เสียเวลา เริ่ม! รีวิว 


ฉาก : เข้ามาคืออลังมากกกกกกกกกกกกก ฉากแน่น ฉากเป๊ะจริง ชอบโคมไฟกับต้นซากุระมากๆ ดูโรแมนติกแบบเหงาๆดี  ฮากปีรี้ต่างจากปีที่แล้วตรงที่ ฉากปีที่แล้วด้านเป็นเหมือนถนนที่มีซองตรงกลาง แต่ปีนี้เป็นเหมือนอยู่หน้าถนนเลยเหมือนฉากใกล้ชิดชาวบ้านแถวหน้ามาก 

ฉากประทับใจ >>>> ฉากม้านั่งใต้ต้นซากุระ


ไฟ : ชอบมากเหมือนกัน มีการเล่นสีกับหลายฉากมาก เช่น ฉาก Flashback สีนึง ฉากอารมณ์ สีนึง ฉากพระนางสีนึง คือมันดีย์กับใจคนดูจริงๆ แถมฉากที่ดัยไฟเพื่อให้นักแสดงไป ฉาก flashback ก็มืด ขนาดที่ไม่รู้ว่านางไปตอนไหนอ่ะ (นั่งอยู่แถว 2 จากหน้าสุด = ห่างจากนักแสดงไม่ถึง 3 เมตรนะ) อันนี้คือตกใจจริง แต่ช็อตที่ชอบสุดคือฉากที่เล่นไฟกระพริบในบ้านหัวหน้าหมู่บ้าน นึกว่าจะทีผีออกมา (ซึ่งแน่นอนว่าไม่ 55555) 

ไฟประทับใจ >>>> ตอนเล่นไฟในบ้านหัวหน้าหมู่บ้าน


เสียง : ปีนี้แอบประหลาดใจนิดนึง ตรงที่ว่า ซาวน์น้อยลง ลงไปเยอะมากจากปีที่แล้ว ปีที่แล้วเล่นเยอะชนิดว่าทุกเม็ดคือเล่นมุขได้หมด 5555555555 แต่ถือว่ายังอยู่ในระดับโอเคอยู่  แต่ที่ตกใจกว่าคือ ซาวน์โคนันค่าา คืออินี่ติ่งโคนันไง พอได้ยินคือบับกรี้ดในใจ ปีนี้เล่นอีกแล้ว 555555555 รู้เลยว่าทีมทำต้องมีคนชอบโคนันแน่ๆ หากพี่มาเห็นเอนทรี่นี้อย่าลืมไปดูโคนันเดอะมูฟวี่ 20 ด้วยน้า ^ ^ (เอ๊ะ!)

เสียงประทับใจ >>>> ซาวน์โคนัน 


บท : ปีนี้แอบรู้สึกว่าบทมันไม่ค่อยปะติดปะต่อกันเท่าไหร่ ซีนแรกของเรื่อง คือกุญแจสำคัญของเรื่องจริงๆ ดูซีนช่วงเริ่มจะงงๆ ว่าตายเพราะอะไร และดูหาเบาะแสแบบมึนๆด้วย แต่ก็ถือว่ามีหลายจุดที่เป็นเบาะแสเล็กๆจากพฤติกรรมตัวละคร แต่มีหลายจุดทร่ไม่ได้คลายปม เช่น ทำไมเคนตะถึงคุมตัวเองไม่ได้เมื่อพูดถึง มุซาซุชิ รวมไปถึงมิกิเองที่เมื่อเอ่ยชื่อก็ไม่อยากพูดถึงเช่นกัน 
ตัวเนื้อเรื่อง มีแอบหักมุม ไม่ใช่หักมุมที่ฆาตกร แต่หักมุมที่ตัวผู้ตาย อันนี้ถือว่าหลอกคนดูได้ดีระดับนึงเลยนะ เพราะคงไม่มีใครเอะใจหรอกว่า ผู้ตายแม่มจะเลวจนน่าฆ่าได้ขนาดนี้ อาจจะเป็นเพราะความรู้สึกที่ปูมาให้ผู้ตายโผล่มาก็ตายเลย + ตัวลูกศิษย์เองก็แสดงถึงความศรัทธามากเลยทำให้รู้สึกว่า เขาไม่ควรตาย (แต่ถ้าไม่ตายก็ไม่มีเรื่องนี้หรอกใช่มะ 5555)

ซีนประทับใจ : ฉากที่เฉลยความผิดของผู้ตาย


นักแสดง : ทุกคนเล่นเต็มที่มากๆ ทุกอย่างเห็นได้จากที่ทุกคนแสดงออกมา ทั้งซีนตลก ซีนดราม่า ซีนเศร้า ซีนแฮปปี้ ทุกคนทำออกมาได้
ดีมากจริง เรียกว่าเป็นทั้งตัวดราม่าและตัวโจ๊กในคนๆเดียวกันได้เลย แต่ตัวโจ๊กอันดับ 1 ต้องให้ มาซาโตะ จริงๆ นางตลกมากแม้ตอนจบของเรื่อง ก็ยังดึงเสียงหัวเราะคนดูได้อ่ะ อีกคนที่ชมคือ มุซาซุชิ ตอนแรกๆต้องยอมรับว่าโจ๊กมาก จนซีนหลังเป็นซีนดึงอารมณ์ ซึ่งขอชมเหมือนกันว่าทำได้ดีจนลืมความโจ๊กของนางตอนแรกไปเลย  อีกอย่างที่ขอชมจริงจังเลยคือ การดึงกระแสปัจจุบันมาเล่น ชมหนักๆเลยจริงๆ โอ๊ยยยยยยยยยยย ใครจะไปคิดว่าจะเอากระแสในโซเชียลมาเล่น โดยเฉพาะ PPAP มาเล่น ฉากนั้นคือขำหนักมาก 555555555 

นักแสดงประทับใจ : ทุกคนเลยค่าาาาา <3 

อันนี้เป็นภาพบางส่วนจากละครเวทีนะคะ

IMG_2130.jpg

IMG_2135.jpg

IMG_2134.jpg

IMG_2133.jpg

IMG_2132.jpg

IMG_2140.jpg

IMG_2137.jpg

IMG_2138.jpg

IMG_2139.jpg

IMG_2136.jpg

IMG_2145.jpg

IMG_2146.jpg

IMG_2147.jpg

IMG_2150.jpg


สำหรับวันนี้ก็ขอจบเอนทรี่นี้ไปอย่างมึนๆนะค้าาา
บ๊ายบายยยย

Topic : Memo & Me
Genre : Diary

Nice to Meet you ;) 

สวัสดีค่าทุกคน 
ตอนนี้ก็มาอยู่ที่ blog นี้อย่างเป็นทางการละ

แน่นอนว่าทุกคนยังไม่รู้จักแน่ (เออสิแกร!!)
งั้นขอแนะนำตัวก่อนนะค้าา

ชื่อ : หงส์ (ย่อมาจากกิมหงส์) 

อายุ : 2x

งานอดิเรก : วาดรูป / ฟังเพลง / อ่านหนังสือ และ ทำอะไรเปื่อยๆ 

สิ่งที่ชอบ : เครื่องเขียน / การ์ตูน / เต้น / คาราโอเกะ และ การปล่อยให้ตัวเองลำไย

สิ่งที่ไม่ชอบ : แมลงสาบ (ขั้นสุด) / อากาศแบบเหงื่อตกกีบ และ การไม่มีเวลานอน

ความฝัน : นั่นดิ 5555555 (ล้อเล่น) อยากทำในสิ่งที่อยากทำ และมีบ้านหลังเล็กๆพร้อมเลี้ยงหมา แมว ชูการ์ กระรอก ละมั้ง :)

และบล็อกนี้อาจจะเป็นไดอารี่ + how to + รีวิวย่อมๆนะคะ 
จากนี้ไปก็ขอฝากเนื้อฝากตัวด้วยน้าาาาา
cr รูป. เพื่อนหนุ่มจากรั้วฟันเฟืองรวงข้าว
ข้อมูลส่วนตัว

honghongjp

Author:honghongjp
ขอต้อนรับเข้าสู่ FC2

ข้อความบันทึกล่าสุด
ความคิดเห็นล่าสุด
รายเดือน
หมวดหมู่
ค้นหา
RSS
ลิ้ง
แบบฟอร์มขอเป็นเพื่อน

เพิ่มผู้ใช้นี้เป็นเพื่อน